Когато Мюлер за десети път бе матиран, той разбра че не може да се мери с Щирлиц.
- Къде се научихте да играете така? - попита немеца
- Ех, легендарна Съветска школа - гордо отговори Каспаров.
- Защо плачеш? - попитал един минувач дете, което плачело на централната улица.
- Мама ми даде левче, а аз го изгубих.
- Ето ти левче, недей плака.
Детето взело левчето и заплакало още по-силно.
- Защо плачеш пак?
- Защото, ако не бях си изгубила левчето, сега щях да имам две левчета...